KN GSiOŚ

II Polski Kongres Geologiczny „GEOLOGIA JEDNA?!”

Podstawowym celem II Polskiego Kongresu Geologicznego jest dążenie do promowania geologii w społeczeństwie oraz do integracji polskiego środowiska geologicznego.

Hasło kongresu „Geologia jedna?!” ma skłaniać do refleksji nad tempem i kierunkami rozwoju nauk geologicznych, wskazać korzyści płynące z integracji, wyzwalać synergię różnych środowisk: pracowników wyższych uczelni nauczających geologii, pracowników Państwowego Instytutu Geologicznego oraz Polskiej Akademii Nauk, geologów-praktyków zatrudnionych w polskich przedsiębiorstwach przemysłu górniczego czy w administracji geologicznej.

Polska geologia ma nie tylko wspaniałą przeszłość i tradycje połączone z ogromnymi sukcesami –także współcześnie polska geologia rozwija się dynamicznie na wielu polach.

Spotkanie w ramach II Kongresu służyć będzie przekazaniu wiedzy o aktualnych osiągnięciach polskiej geologii w rozpoznaniu budowy geologicznej kraju, jego historii geologicznej, czy też jakże aktualnych zagadnień dotyczących bezpieczeństwa surowcowego kraju, geozagrożeń oraz zrównoważonego rozwoju. Kongres jest najszerszym forum geologicznym umożliwiającym dialog środowiska, integrację i kultywowanie wspaniałych tradycji zawodowych.

Kongres odbędzie się pomiędzy 17-19 września 2012

Więcej informacji na stronie kongresu.
Studenci którzy są zainteresowani szczegółami proszeni są o wysłanie wiadomości na adres naszego koła. Dodam tylko, że aktywny udział w konferencji, może zostać dofinansowany ze środków Rady Konsultacjijnej Kół Naukowych UW.

MW

Wiadomość dodana: 05.01.2012

V Konferencja Naukowa - Modelowanie Przepływu Wód Podziemnych

Konferencja pod honorowym patronatem Piotra Grzegorza Woźniaka Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Środowiska Głównego Geologa Kraju, którą organizuje: Uniwersytet Śląski - Katedra Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy i Polski Komitet Narodowy Międzynarodowej Asocjacji Hydrogeologów

V Konferencja Naukowa pt. „Modelowanie Przepływu Wód Podziemnych” jest organizowana przez Uniwersytet Śląski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy oraz Polski Komitet Narodowy IAH i poświęcona będzie problemom modelowania procesów filtracji, transportu masy i energii oraz modelowania hydrogeochemicznego. Przewidujemy udział 70–90 osób. Miejsce obrad i zakwaterowania planowane jest w hotelu „Jaskółka” w Ustroniu (www.jaskolka.com.pl). Przewidujemy prezentację do 20 referatów oraz sesję posterową. Materiały opublikowane zostaną w Biuletynie PIG seria „Hydrogeologia”.

Konferencja odbędzie się 14 do 16 listopada 2012 r.
Więcej informacji na stronie konfernecji.
Studenci którzy są zainteresowani szczegółami proszeni są o wysłanie wiadomości na adres naszego koła. Dodam tylko, że aktywny udział w konferencji, może zostać dofinansowany ze środków Rady Konsultacjijnej Kół Naukowych UW.

MW

Wiadomość dodana: 05.01.2012

III Międzynarodowe Terenowe Warsztaty dla Młodych Hydrogeologów

Studenckie Koło Naukowe Hydrogeologów „AQUA” działające na Uniwersytecie Śląskim zaprasza nas na III Międzynarodowe Terenowe Warsztaty dla Młodych Hydrogeologów, które odbędą się w dniach 1-3 czerwca 2012 w Ustroniu. Tematem warsztatów będzie „Monitoring i Ochrona Wód Podziemnych”. Udział w tym wydarzeniu daje możliwość wymiany wiedzy i doświadczenia wśród młodych specjalistów oraz jest wspaniałą okazją do nawiązania nowych przyjacielskich relacji z wieloma interesującymi osobami.

Studenci którzy są zainteresowani szczegółami proszeni są o wysłanie wiadomości na adres naszego koła. Dodam tylko, że aktywny udział w konferencji, może zostać dofinansowany ze środków Rady Konsultacjijnej Kół Naukowych UW.

MW

Wiadomość dodana: 08.12.2011

KN GSiOŚ na VIII Kongresie Kół Naukowych UW w Spale

W dniach 2-4 grudnia, tym razem w Spale, odbył się już VIII Kongres Kół Naukowych i Artystycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
Każde z Kół reprezentowane było maksymalnie przez trzech członków, z których każdy prezentował dokonania Koła, lub efekty projektów przez nie realizowanych.
Reprezentantem naszego koła był Marek Wnuk. Wygłosił on referat p.t. "Próba korelacji wyników defektoskopii ultradźwiękowej ze strukturami nieciągłymi na podstawie badań wapieni z okolic Pińczowa" którego jest współautorem razem z Pawłem Fuksem.

MW

Wiadomość dodana: 05.12.2011

Dzień Geoarcheologii - sprawozdanie

          Konferencja „Dzień Geoarcheologii” zorganizowana została z inicjatywy Koła Naukowego Geologii Stosowanej i Ochrony Środowiska Wydziału Geologii UW. Na spotkanie przybyli zaproszeni goście m.in. dziekan Wydziału Geologii UW, Prof. dr hab. Andrzej Kozłowski i Prodziekan Wydziału Geologii UW dr hab. Ewa Krogulec, Prof. UW oraz zastępca dyrektora Instytutu Archeologii UKSW dr Janusz Budziszewski. W konferencji uczestniczyli również inni pracownicy Wydziału Geologii oraz pracownicy Wydziału Fizyki UW, Instytutu Nauk Geologicznych PAN, Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN, Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych. Reprezentantami studentów były koła naukowe: Koło Naukowe Instytutu Archeologii (sekcja Geoarcheologii) z Instytutu Archeologii UKSW, Koło Naukowe Wod-o-Lot z Instytutu Archeologii WH UW, Koło Młodych Geologów z Wydziału Geologii UW, Międzywydziałowe Koło Bioarcheologii z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, oraz licznie zebrani studenci Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego i, Instytutu Archeologii UKSW.

           Konferencję otworzył i poprowadził wiceprezes Koła Naukowego Geologii Stosowanej i Ochrony Środowiska Marek Wnuk, pomysłodawca w/w konferencji. Przy organizacji czynnie uczestniczyli studenci reprezentujący Koło Naukowe Geologii Stosowanej i Ochrony Środowiska WG UW.

           Po otwarciu konferencji dokonano uroczystej wymiany umowy dotyczącej współpracy pomiędzy Wydziałem Geologii Uniwersytetu Warszawskiego a Instytutem Archeologii Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Inicjatorzy umowy o współpracy - dr F. Welc (Instytut Archeologii Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego) i dr J. Trzciński (Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego) jako koordynatorzy projektu ratyfikowali podpisaną umowę, a reprezentujący kierownicy jednostek dokonali jej wymiany oraz wyrazili nadzieję owocnej współpracy.

           Następnie wygłoszono pięć wykładów w kolejności przedstawionej poniżej:

      1. „Podróż misyjna św. Wojciecha na tle zmian zasięgów jeziora Drużno i Zalewu Wiślanego” - prof. UW dr hab. J. Nitychoruk.
      2. „Co wnosi geologia do badań paleolitu - na podstawie badań stanowisk południowej Polski i zachodniej Ukrainy” - prof. dr hab. T. Madeyska.
      3. "Geoarcheologia w akcji, wykopaliska polsko-egipskie w Sakkarze (Egipt)" - dr F. Welc, dr J. Trzciński (dodatkowo przedstawiono założenia, wspólne działania oraz plany na przyszłość związane z podpisaną umową o współpracy pomiędzy UW i UKSW).
      4. „Człowiek - środowisko - klimat. Wzajemne oddziaływania, skale czasowe, przestrzenne i energetyczne” - prof. dr hab. P. Tuchołka
      5. „Geochemia na usługach archeologii” - dr M. Krajcarz

           Celem konferencji było określenie związków pomiędzy dwoma działami nauki: geologią i archeologią. Podczas spotkania przedstawiony został szeroki zakres możliwości wykorzystania obydwu dziedzin wiedzy do wielu wspólnych badań interdyscyplinarnych. Powiązanie geologii i archeologii ma ogromne znaczenie np. w rekonstrukcji wielu zdarzeń, które zaszły w przeszłości, a których odtworzenie byłoby niemożliwe za pomocą metod wykorzystywanych oddzielnie w tych dziedzinach wiedzy.

           Omówione zostały również aspekty dotyczące współpracy z zakresu geologii i archeologii oraz konkretne przykłady dotyczące wykorzystania geologii w badaniach paleolitu i przykłady badań geologiczno-archeologicznych podczas misji archeologicznych w Egipcie. Informacje uzyskane podczas badań geoarcheologicznych pozwalają na odtworzenie procesów i zjawisk zachodzących w przeszłości, tworzących środowisko przyrodnicze i warunkujących współdziałanie czynników naturalnych i antropogenicznych (Człowieka).

           Słuchacze mieli możliwość zapoznania się z tematem powiązania nauk geologicznych (mineralogii, petrologii, geochemii organicznej i nieorganicznej, biogeochemii) i wykorzystania ich w archeologii. Są to metody pozwalające odtwarzać dawną roślinność, stosowane metody upraw, a nawet tak niepozorne i wydające się trudne do wychwycenia kwestie, jak rodzaj posiłków przygotowywanych w odnalezionych naczyniach. Ponadto słuchacze dowiedzieli się, co geologia może wnieść do badań paleolitu (omówiono na podstawie stanowisk w Polsce i na Ukrainie) oraz jakie powiązanie ma określenie relacji między odkrytymi dotychczas strukturami archeologicznymi, a budową geologiczną i geomorfologią badanego obszaru (omówiono na podstawie badań podczas misji archeologicznej w Sakkarze – Egipt).

           W przerwie pomiędzy wykładami została przedstawiona prezentacja o projekcie NanoFun – Krajowym Laboratorium Multidyscyplinarnym Nanomateriałów Funkcjonalnych (sponsor „Dnia Geoarcheologii”). Jest to projekt finansowany w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka z Europejskiego Funduszu Rozwoju Gospodarczego.

           Zakończenie spotkania zwieńczyła gorąca dyskusja. Cel konferencji został zrealizowany zgodnie z założeniami, a spotkanie zaowocowało kolejnymi planami naukowymi i współpracą pomiędzy reprezentantami kół naukowych przybyłych na konferencję.

      Autorzy:
      Iga Szczepaniak
      Marek Wnuk

Zdjęcia w zakładce Galeria

Wiadomość dodana: 05.12.2011

Dzień Geoarcheologii!

Zapraszamy wszystkich chętny i ciekawych, małych i dużych do uczestniczenia w zorganizowanej przez nasze koło konferencji pt. "Dzień Geoarcheologii" która odbędzie się 23 listopada 2011 o godz. 12 w sali 1012!!



Program konferencji
12.00 - 12.15 - Rozpoczęcie konferencji, powitanie gości, wymiana umowy o współpracy naukowej pomiędzy Wydziałem Geologii UW, a Instytutem Archeologii UKSW
12.00 - 13.00 - prof. UW dr hab. J. Nitychoruk
„Podróż misyjna św. Wojciecha na tle zmian zasięgów jeziora Drużno i Zalewu Wiślanego”
13.00 - 13.40 - prof. dr hab. T. Madeyska
„Co wnosi geologia do badań paleolitu - na podstawie badań stanowisk południowej Polski i zachodniej Ukrainy”
13.40 - 14.20 - dr F. Welc, dr J. Trzciński
"Geoarcheologia w akcji, wykopaliska polsko-egipskie w Sakkarze (Egipt)"
(bezpośrednio po wykładzie zostanie przekazana krótka informacja na temat:
- perspektyw współpracy między WG UW i IA UKSW w dziedzinie geoarcheologii
- projektu NanoFun)
14.20 - 14.50 – przerwa
14.50 - 15.20 – prof. dr hab. P. Tuchołka
„Człowiek - środowisko – klimat. Wzajemne oddziaływania, skale czasowe, przestrzenne i energetyczne”
15.20 - 15.50 - dr M. Krajcarz
„Geochemia na usługach archeologii”
15.50 - 16.10 – podsumowanie konferencji, dyskusja, zakończenie

Streszczenia wystapień:

Dr hab. prof. UW Jerzy Nitychoruk
Zakład Geologii Klimatycznej
Instytut Geologii Podstawowej
Wydział Geologii UW

Podróż misyjna Świętego Wojciecha na tle zmian zasięgów jeziora Drużno i Zalewu Wiślanego

23 kwietnia 997 r. biskup i misjonarz - Wojciech Sławnikowic, zginął śmiercią męczeńską podczas chrystianizowania Prusów, co sprawiło, że został uznany przez Kościół Katolicki świętym. Większość historiografii wskazywało na Tenkitten w Sambii jako miejsce męczeństwa Świętego Wojciecha, a tylko nieliczne na okolice pruskiego grodu granicznego Chollin, obecnie wieś Święty Gaj, położoną na południe od jeziora Drużno. Utrudnienia w rekonstrukcji miejsca śmierci Świętego wynikały z przekazów, w których do podróży misyjnej użyto łodzi, a do wsi Święty Gaj obecnie łodzią dotrzeć nie sposób. Prowadzone od końca XX wieku badania geologiczne i geomorfologiczne pozwoliły na odtworzenie zasięgu jeziora Drużno przed 1000 lat. Okazało się, że zasięg jeziora był zupełnie inny niż współcześnie, znacznie rozleglejszy w kierunku zachodnim i południowym. Również inny był wówczas zarys Zalewu Wiślanego, a w Mierzei Wiślanej istniały przesmyki, które umożliwiły wpływanie na wody Zalewu, bez konieczności płynięcia daleko na północny-wschód. Te rekonstrukcje pokazały, że szlaki wodne w trakcie podróży Świętego Wojciecha były znacznie bardziej rozległe i umożliwiały dotarcie łodzią w pobliże grodu Chollin. Znaczne zmniejszenie obszaru jeziora Drużno w ostatnim tysiącleciu, wynikało z dużej akumulacji osadów transportowanych przez Wisłę, wskutek intensyfikacji rolnictwa.
Istotne znaczenie dla odtworzenia szlaku podróży Świętego Wojciecha miało odkrycie na początku lat 90-tych ubiegłego wieku słynnej miejscowości Truso, położonej na wschodnim brzegu jeziora Drużno, którą prawdopodobnie odwiedził Święty.


Prof. dr hab. Teresa Madeyska
Instytut Nauk Geologiczny
Polska Akademia Nauk

Co wnosi geologia do badań paleolitu - na podstawie badań stanowisk południowej Polski i zachodniej Ukrainy

Kultury paleolityczne środkowej Europy rozwijały się w młodszym plejstocenie – okresie intensywnych zmian klimatycznych. Najważniejsze stanowiska usytuowane są w jaskiniach i w pobliżu dolin rzecznych, gdzie warstwy kulturowe występują w profilach lessów z glebami kopalnymi. Badania litologiczne i geochemiczne obok analizy paleozoologicznej są podstawą wnioskowania o paleośrodowisku przyrodniczym w jakim żyli ludzie pierwotni. Rekonstruowana historia zmian środowiska i klimatu umożliwia określenie pozycji kultur paleolitycznych w schemacie stratygraficznym plejstocenu, a tym samym oszacowanie ich wieku.


Dr Fabian Welc
Instytut Archeologii
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Dr Jerzy Trzciński
Instytut Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej
Wydział Geologii UW

Geoarcheologia w akcji: polsko - egipskie wykopaliska archeologiczne w Sakkarze (Egipt)

Od 1998 roku polsko–egipska misja archeologiczna prowadzi, obok działalności wykopaliskowej i konserwatorskiej, również badania geoarcheologiczne na terenie starożytnej nekropoli usytuowanej bezpośrednio na zachód od kompleksu piramidy schodkowej w Sakkarze. Głównym ich celem jest przeanalizowanie i określenie relacji miedzy odkrytymi dotychczas strukturami grobowymi a budową geologiczną i geomorfologią badanego obszaru. Otrzymane wyniki stanowią podstawę dla rekonstrukcji procesów morfogenetycznych, które kształtowały i bezpośrednio wpływały na rozwój cmentarzyska w kolejnych epokach historycznych, ze szczególnym uwzględnieniem okresu tzw. Starego Państwa (ok. 2600 – 2100 p.n.e.). Przeprowadzone dotychczas badania geoarcheologiczne oraz pomiary geodezyjne umożliwiły rekonstrukcję pierwotnej topografii obszaru polsko–egipskich wykopalisk. Dane te w zestawieniu z odkryciami archeologicznymi wskazują na to, że w pierwszej połowie 3. dynastii (ok. 2660 p.n.e.) bezpośrednio na zachód od kompleksu piramidy schodkowej funkcjonował odkrywkowy kamieniołom wapienia o tarasowej budowie, który zaopatrywał w budulec powstający wówczas kompleks grobowy faraona Neczericheta. Informacje uzyskane w trakcie badań tego wyrobiska pozwoliły na: odtworzenie technik stosowanych przez starożytnych górników, zrekonstruowanie procesu transportu i logistyki oraz poznanie pewnych aspektów organizacji pracy starożytnych Egipcjan. Prace górnicze prowadzone na terenie kamieniołomu wygasły najwyraźniej z chwilą wstrzymania rozbudowy kompleksu piramidy schodkowej. Struktura nieczynnego wyrobiska stwarzała wyśmienite warunki do prowadzenia na jego terenie wszelkiego rodzaju prac budowlanych. Najprawdopodobniej był to jeden z decydujących czynników, który spowodował, że obszar zajmowany przez wapienne tarasy został 300 lat później (tj. ok. 2250 p.n.e.) przekształcony w cmentarzysko dla przedstawicieli średniej klasy ówczesnego społeczeństwa egipskiego.
Odkrycie odkrywkowego kamieniołomu potwierdziło tezę, że materiał użyty do wzniesienia piramidy schodkowej był pozyskiwany w bezpośredniej bliskości tego założenia. Praktyczna wiedza na temat budowy geologicznej obszaru Sakkary pozwoliła Egipcjanom w stosunkowo krótkim czasie na tyle rozwinąć i udoskonalić technologię wydobycia i transportu kamienia, iż umożliwiło to zrealizowanie pionierskiego projektu budowy pierwszego grobowca w formie kamiennej piramidy schodkowej. Można nawet zaryzykować tezę, że starożytni Egipcjanie byli pierwszymi w dziejach „geologami” – praktykami.
Bezpośrednio po prezentacji uczestnicy konferencji zostaną poinformowani o perspektywach współpracy w zakresie rozwoju badań i projektów geoarcheolologicznych między Wydziałem Geologii UW, a Instytutem Archeologii UKSW.


Prof. dr hab. Piotr Tuchołka
Uniwersytet Paris Sud – Orsay
Francja

Człowiek – środowisko – klimat. Wzajemne oddziaływania, skale czasowe, przestrzenna i energetyczne

Wzajemne oddziaływanie aktywności człowieka i środowiska jest od lat 80tych XX wieku jednym z najbardziej znaczących tematów dyskusji politycznych, ekonomicznych i nawet kulturowych. W historii tego oddziaływania do XX wieku było uważane za oczywiste, że człowiek zinien walczyć z naturą, bronic się przed nią, eksploatować dobra naturalne a naturalne procesy będą zawsze silniejsze i przeważające nad działaniem ludzkim. Rewolucja przemysłowa i eksplozja demograficzna pokazały, że człowiek jest istotnym czynnikiem w procesach naturalnych i jego wpływ jest znaczący dla klimatu i środowiska w skali lokalnej, regionalnej i globalnej.
Analiza zapisu zmian klimatycznych w Holocenie pozwoliła na sformułowanie hipotezy o antropogenicznych źródłach gazów cieplarnianych, które mogły wpłynąć na klimat wystarchająco wcześnie i znacząco by zapobiec powrotowi epoki lodowej. Od 8 tysięcy lat BP obserwujemy wzrost zawartości CO2 w atmosferze prawdopodobnie wynikający z wczesnego trzebienia lasów w strefie od Morza Śródziemnego do południowo-wschodniej Azji, a od 5 tysiecy lat BP wzrost zawartości CH4 związany z uprawą ryżu. Według Rudimanna, te zjawiska pozwoliły na zapobieżenie spadkowi temperatury jai wynikałby ze zmian nasłonecznienia związanych z cylami Milankovitcha. Obserwacja zapisu klimatu w Holocenie sugeruje, że jest to okres wyjatkowej stabilności warunków w porównaniu z wcześniejszymi okresami Czwartorzędu.
W konsekwencji pojawiła się koncepcja Antropocenu, jako poziomu stratygraficnego, rozpatrywana przez Międzynarodową Komisję Stratygraficzną. Jakkolwiek więc wyraźnie można wykazać znaczący wpływ człowieka na środowisko, jednocześnie coraz liczniejsze są dowody w zapisie przeszłości geologicznej, że skala licznych procesów naturalnych przekracza wielokrotnie, o wiele rzędów wielkości, skalę czynników antropogenicznych. Dotyczy to zarówno procesów długoterminowych, jak parametry astronomiczne, ruchy tektoniczne, rozmieszczenie płyt kontynentalnych na powierzchni Ziemi czy intensywność procesów wulkanicznych jak i jednorazowych gwałtownych zdarzeń takich jak wybuchy super wulkanów czy uderzenia wielkich meteorytów. Pierwsza grupa procesów wpływa niewątpliwie na trendy klimatyczne w skali wielu milionów lat, wpłynąć długoterminowo na życie biologiczne i ewolucję ale może też potencjalnie spowodować katastrofalne zmiany jak np. efekt « Snowball ». Efekty drugiej grupy wydarzeń są niewatpliwie spektakularne ale też możemy znaleźć ich ślady bezpośrednio w historii i zapisie archeologicznym. Wybuchy wulkanów takie jak Santoryn (ok. 1500 BC) czy Toba (ok. 70000 BP) wpłynęły na naszą bezpośrednią przeszłość. Zmiany klimatyczne po tym ostatnim wydarzeniu były potencjalnie bardzo znaczące dla migracji współczesnego człowieka z Afryki do Eurazji. Świadomość skali wymienionych procesów jest niezbędna dla oceny ewolucji klimatu i środowiska .


Dr Maciej Krajcarz
Instytut Nauk Geologiczny
Polska Akademia Nauk

Geochemia na usługach archeologii

Metody badawcze szeroko pojętej geochemii (w tym mineralogii, petrologii, geochemii organicznej i nieorganicznej, biogeochemii) są w archeologii znane od lat. W polskiej archeologii od dawna stosuje się analizy petrograficzne szlifów wykonanych z garnków ceramicznych, analizuje się skład chemiczny dawnych surowców i szuka analogii w składzie chemicznym znanych złóż, wytycza się obszary zajęte przez osadnictwo sprzed lat na podstawie zmian chemicznych gleby, rekonstruuje się paleośrodowisko stanowisk archeologicznych poprzez badania zawartości charakterystycznych pierwiastków i minerałów. Do metod rozwijających się w ostatnich latach – i mających popyt wśród archeologów – zalicza się geochemia organiczna, która pozwala zarówno odtwarzać dawną roślinność, jak i wskazać rodzaj obornika stosowanego w starożytnym rolnictwie lub odkryć jaką zupę gotowano w tym lub innym garnku.

Studenci Wydziału Geologii będą mieli możliwośc zdobycie 0,5 punkta ECTS za wysłuchanie wykładów. Rejestracja ruszy 16 listopada. Rejestrować należy się wyłacznie na USOSie.

MW

Wiadomość dodana: 09.11.2011

Dyskusje o energii
3 z cyklu debata

Koło Naukowe Studentów Międzywydziałowych Studiów Ochrony Środowiska UW oraz Polska Zielona Sieć zaprasza nas na trzecią debatę z cyklu „Dyskusje o energii”. Tematem debaty będzie Możliwość wzrostu PKB i rozwoju społecznego, a redukcja emisji CO2.

Debata odbędzie się 21. listopada 2011 roku (poniedziałek) o godz. 17.30 na Wydziale Biologii UW, ul. Miecznikowa 1, Warszawa, sala numer 103B. Przewidywany czas trwania ok. 2 godziny.

Podczas debaty wystąpią:
Anna Drążkiewicz, CEE Bankwatch Network / Polska Zielona Sieć
Tomasz Żylicz, Wydział Nauk Ekonomicznych, Uniwersytet Warszawski
Wojciech Kość, Cleantech Poland

Proszę o informację na naszego maila, jeśli ktoś by się wybierał.


MW

Wiadomość dodana: 20.11.2011

Nowy rok akademicki

Jak co roku, po wakacjach, wielkimi krokami, nadchodzi nowy rok akademicki. Jest to czas na małe podsumowanie działalności koła w roku akademickim 2010/2011, i czas w którym powinniśmy przedstawić cele na przyszłość.

Członkowie naszego Koła:
- zorganizowali i brali udział w trzech wyprawach naukowych - do Drawieńskiego Parku Narodowego, w Góry Świętkorzyskie i na Torfowisko Całowanie,
- uczestniczyli w 7 konferencjach naukowych,
- brali czynny udział w 2 debatach studenckich,
- byli partnerami kunkursu Nanonet i Nanotechnologii,
i chwała i za to!

Efekty (już powstały lub powstaną w najbliższym czasie):
- 8 posterów;
- 2 artykuły naukowe;
- 2 sprawozdania badawcze;

Jeszcze statystyki działające na wyobraźnie:
- członkowie koła w trakcie swoich badań i wypraw naukowych przebyli prawie 30 000 km - to tak jak lot Warszawa - Los Angeles - Pekin - Warszawa!
- w trakcie wypraw wypiliśmy około 120 litrów boskiego napoju;
- przywieźliśmy około 25 kilogramów próbek do badań;

Myślę, że dzięki temu krótkiemu podsumowaniu można jednoznacznie stwierdzić, że mininy rok działalności koła nie był straconym rokiem. Mam nadzieje, że następny rok, również będzie owocny w sukcesy. A planujemy m.in:
- organizacja konferencji "Geologia w archeologii";
- zorganizowanie wyprawy do Biebrzeńskiego PN;
- organizacja "Dnia Mokradeł";
- udział w konferencjach naukowych;

MW

Wiadomość dodana: 25.09.2011

Wyprawa naukowa w Góry Świętokrzyskie

No i udało się. Nasze Koło było na drugiej wyprawie naukowej. Tym razem udaliśmy się w odwiedziny do Bocheńca. Ale Stacja Terenowa Wydziału Geologii była tylko przystanią do dalekich podróży które odbyliśmy w dniach 17-19 czerwca.

Pierszego dnia były wyczerpujące badania hydrologiczne i hydrogeologiczne rzeczki Wiernej. Przebadaliśmy długi jej odcienek, ale nie tylko. Pobieraliśmy też próbki wody, które pewnie teraz się analizują. Jeszcze tego samego dnia, był obchód po najbliższych studniach bochenieckich gdzie róznież oprócz próbek mierzyliśmy głębokość do zwierciadła wody. Dzięki niestrudzonej postawie Magdy Gańko wiele się nauczyliśmy!

Drugi dzień był również ciężki. Wstaliśmy skoro świt i podstawionym autobusem wyruszyliśmy tam gdzie geologa niesie najbardziej - pomiędzy skały. Najpierw odwiedziliśmy Grzegorzowice-Skały, gdzie z zapałem zbieraliśmy biarchiopody (m.in. sławne Spirifery i Productelle). Następnie miejscowośc Płucki i znane odsłonięcie z poziomem wapieni z Kellwasser z późnego dewonu. Kolejnym naszym punktem była jaskinia w Łagowie. Jednak tu nie dotarliśmy z dwóch powodów. Jedno to pogoda, drugie brak jakiejkolwiek informacji gdzie jaskinia może się skrywać. Trzeba przyznać, że niektórzy członkowie mają zapał do skamieniałości. Pięciu zapaleńców, w drodze powrotnej, poszło z Chęcin do kamieniołomu Leśna Góra w Starochęcinach w poszukiwaniu jeżowców jurajskich, ale niestety znaleźli tylko wapienie oolitowe i płytowe z fauną brachiopodową. Potem wracali na pieszo do Bocheńca jakieś 15km! Inicjatorem dnia był nasz kołowicz Michał Madej.

Następny dzień to już prawdziwa walka z żywiołem i własnymi słabościami. Pobudka znów na przywitanie słońca, które tym razem skryło się za chmurami i podróż na południe. Do Pińczowa. Po godzienie sennej jazdy docieramy do pierwszego odsłonięcia. Strome podejście, pionowe ściany odsłonięcia, padający deszcze i jeszcze uwaga skupiona czy aby przypadkiem nie czyha na nas jakiś obryw skalny o który tu nie łatwo sprawiały, że nawet zwykła pobranie prób w kredowej opoce wymagało od nas poświęcenia. Wkońcu po godznie peej strachu o życie swoje i towarzyszy zeszliśmy do autokaru - zwycięsko, z trzema próbami! Następnie spacerek do drugiego odsłonięcia i tu na nasz czekał już miocen w postaci wapieni biomikrytowych. Szybkie oznaczenia próbek, wyjęcie ich z masywu.... druga próba wyjęcia ich z masywu. I szukanie następnej dobrej próbki. Znowu dwie próbki skalne nasze! W drogę do trzeciego odsłonięcia. Niestety w trakcie drogi, która daje się we znaki nawet najtwardszym traperom, odpadają najsłabsze jednostki ze stada. Wkońcu podejmujemy męską decyzję, grupa idzie do autobusu, a dwóch najwytrwalszych dostaje się do trzeciego odsłonięcia. I tak się stało. Po ponad godzinie docierają oni mokrzy, ale cali do autobusu, a w rękach trzymają ostatnią tego dnia próbkę. Chwała zwyciężcom, chciałoby się powiedzieć! Inicjatorem wrażeń był Paweł Fuks & Marek Wnuk

P.S. W głowach przywódców już czają się nowe wyprawy, które mogą zmrozić Wam krew w żyłach.
I pamiętajcie: Takie rzeczy to tylko w KN GSiOŚ!

P.S.2 Niedługo w zakładce 'GALERIA' pojawią się pierwsze foty z DPN i Bocheńca.

MW

Wiadomość dodana: 24.06.2011

                                                                                    Starsze informacje w zakładce archiwum!